کی دیده کنار هم، جام می و قرآن را
جام می و قرآن و، چوب و لب عطشان را

ای فاطمه‌ی اطهر! ای دختر پیغمبر!
در طشت طلا بنگر، وجه اللَهِ سبحان را

فریاد که سوزاندند، آخر دل زینب را
افسوس که بشکستند، آن گوهر دندان را

زینب که ز صبر او، صبر آمده در حیرت
یک باره در آن مجلس، زد چاک، گریبان را

چو...