کوفه امشب به پریشانی من می گرید
به شب بی سر و سامانی من می گرید
دوستانم همه یک پارچه دشمن شده اند
سکه ها برق زدند و همه روشن شده اند
ای تو،تنها نفس دین خدا مولا جان
دین فروشی شده در کوفه نیا مولا جان
چونکه صد رنگ ترین مردم دنیا باشند
هر کجا سفره ی نان است همان جا باشند
نه نگاهی نه پناهی که شود تسکین...