کمتر ببار، چشم تو ابر ِبهاره نیست
کمتر ببار، اشک غمت را شماره نیست
قلبم شکسته از غم صحرانشینی ات
حقّم بده که جنس دلم، سنگ خاره نیست
گویم همیشه آخر هر استغاثه ام
آیا برای آمدنت راه چاره نیست؟
ای کاش من صدای تو را بشنوم دمی
حالا که چشم؛ لایق ِیک دم نظاره نیست
با ما بخوان دعای فرج، رد نمی شود
...