کَلِّمینی فاطمه ! دارد توانم می رود
آمده جان بر لبم ، روح و روانم می رود

کَلّمینی دختر خَیرُ الوَریٰ ، خَیر النساء!
چشم خود وا کن ببین اشک روانم می رود

پر مزن از آشیانم ای پرستوی علی
زندگانی ، دلخوشی ، از آشیانم می رود

با نفسهایی که سنگین می شود درسینه ات
خنده از روی لبان کودکانم می رود

صحبت ا...