کرده ای سیراب دریا را ز مشکت بارها
کرده ای مهمان دریا لحظه ای مهتاب را

حسرت لب های تو بر قلب دریا ماند و رفت
رفتی و چشم انتظارت مانده دریا از قفا

داغی از داغ برادر نیست سنگین تر ، ببین
دست دارد بر کمر در علقمه خون خدا

بر سرنعش برادر کوه می ریزد به هم
خاک میریزد به سر ،فریاد لب هایش اخا

چشمهایت...