کاش سردیِ زمستان بگذرد
تلخیِ شبهایِ هجران بگذرد

دستِ ما کوتاه و خرما بر نخیل
وای اگر آن سبز دامان بگذرد

دیدمش در روضه خاک آلود روی
با همان زلفِ پریشان بگذرد

اشکهایم را ز چشمم می برد
باد وقتی از خراسان بگذرد

می شود ای مردِ صحرا گردِ من؟
محملت از این بیابان بگذرد

عید ما، جان دادنِ ما، جان بگیر
پی...