کاش این غصه‌ها امان بدهند
به صدایم کمی دهان بدهند،

تا غمم را بگویم امشب؛ اگر
اشک‌ها فرصت بیان بدهند

چقدَر سخت می‌شود حس کرد
که سری را به این و آن بدهند

در دلت هی تکان بیندازند
نیزه را دائماً تکان بدهند

و برای نظاره‌ی اُسرا
مردم شهر را زمان بدهند

در کنار نماز قطعه شده
روی سجاده‌...