چو دید نقش زمین همسر جوانش را
ز دست داد همه طاقت و توانش را

به پیش دیده ی او چون زدند زهرا را
هزار مرتبه دشمن گرفت جانش را

هزار حیف که یارش نداشت یارایی
ز دیده پاک کند اشک دیدگانش را

نه با علی نه حسن نه حسین نه زینب
نگفت درد و غم و غصه ی نهانش را

به حیرتم که اگر در مدینه رو آرم
کجا نشان بده...