لگد ها را بدونِ هیچ ترسی از خدا می زد
صدای مادری را می شنید و بی حیا می زد

تمامِ کینه را در دست هایش جمع می کرد و
فقط از بغض حیدر همسرش را بی هوا می زد

سلاحِ آتشِ بُغضش فقط در را نمی سوزانْد
نمی دانست آتش بر گلستانِ وِلا می زد

عجب آغوشِ گرمی داشت محسن آن زمانی که
میانِ شعله ها با مادر خود دست و پ...