چه غم از اینکه زهرا بستری گردید و بیمار است
بخود می نازم از اینکه مرا حیدر پرستار است

منی که تکیه گاه حیدرم امّا دو سه روز است
به وقت راه رفتن تکیه گاه من به دیوار است

کمک از فضه خواهم وقت پیراهن عوض کردن
که با یک دست پیراهن عوض کردن چه دشوار است

از این پهلو به آن پهلو شدم بستر پر از خون شد
نداند...