بیا با شونه ی خسته ات از این شونه غم و بردار
سه ماهه که علی مُرده بیا تابوتم و بردار

نگیر جارو رو با دستت بزار خاکی باشه خونه
بشین از رو سرم خانوم خاکای عالم و بردار

چرا لج کرده این زخمت که خون می ریزه می سوزه
تو حق داری که از پهلوت میگی که مرهم و بردار

سه ماهِ قبل دیدم که مغیره از نفَس اُفتاد
به...