چه شبهای خوبی که با تو سحر شد
نه سختی کشیدم، نه عمرم هدر شد

نگفتی گنهکار بیرون بماند
همین شد که شوقم به تو بیشتر شد

نه منت کشیده، نه زحمت کشیده
خجالت کشیده گدا معتبر شد

همه بار بستند، جز من که ماندم
چه خاکی به روی سر رهگذر شد

از امشب دگر سرپناهی ندارم
ببین سائلت باز هم دربه در شد

همه فرصتم رفت ...