چهل سال است در تب گریه کردم
چهل سال است هر شب گریه کردم

چهل سال است من بیدار ماندم
صحیفه را نوشتم روضه خواندم

چهل سال است غرق اشک و آهم
شبانه روز یاد قتلگاهم

چهل سال است خواب شمر دیدم
به دستش خنجری دیدم پریدم

چهل سال است گفتم دادِ بیداد
همیشه ظرف آب از دستم افتاد

چهل سال است...