چشم من مانده به راه در دم جان دادنم
بی کس و بی تکیه گاه در دم جان دادنم
می‌کنم گریه بر آن کشته دور از وطن
می کشم هر لحظه آه در دم جان دادنم

(کو عباس دلاورم
آید کنار بسترم
تالحظه های واپسین
بر زانویش گیرد سرم)

بند دوم
فرق عباسم شکست به فدایت یا حسین
چشم او در خون نشست به فدایت یا حسین
در کنار علقمه کام عطشان جان سپرد
پیکرش از هم گسست به فدایت یا حسین

از خواهرت شرمنده ام
از دخترت شرمنده ام
کشتند حسین تشنه تو را
از مادرت شرمنده ام

(کو عباس دلاورم
آید کنار بسترم
تالحظه های واپسین
بر زانویش گیرد سرم)

بند سوم
من بمیرم که تو را بر سر نیزه زدند
پیش چشم خیمه ها بر سر نیزه زدند
ای عزیز فاطمه راس عباس مرا
آخر از پهلو چرا بر سر نیزه زدند

از روی زین افتاده است
تا پای جان استاده است
من هم حلالش می کنم
چون تشنه لب جان داده است

(کو عباس دلاورم
آید کنار بسترم
تالحظه های واپسین
بر زانویش گیرد سرم)

شعر و سبک: محسن طالبی پور