چشم سامرا - ریزد ستاره
جگری مسموم - شد پاره پاره

آه و واویلا

عمری در حصار - روح قرآن بود
یوسف زهرا - کنج زندان بود

آه و واویلا

از چشم کعبه - زمزم می جوشید
وقتی ظرف آب - در دستش لرزید

آه و واویلا

در اوج غربت - با سوز و گداز
طفلی می خواند - بر پدر نماز

آه و واویلا

میثم مومنی نژاد...