چای ابوعلی ِ مسیر است زمزمم
شد موکب تو جنّت ِ عَدْن ِمُجسّمم
بی اختیار غَرّه شوم بر مقام خود
از بس در این مسیر عزیز و مکرّمم
تعظیم می کنند مرا در مسیر راه
چون عابر ِطریق تو هستم مُعظّمم
خواندم ثواب هر قدم زائر تو را
از تاول نشسته به پا شاد و خرّمم
از مِهر میزبان ِ رهت در تحیّرم
مهمانم و به صاحب ِ خ...