پیش چشمم گاه ، مادر را تصور می کنم
دست آتش رویِ معجر را تصور می کنم

لحظه ای ردّ نفس درسینه ام گم می شود
وقتی آن مسمار بر در را تصور می کنم

قلب من مانندِ در می لرزد و بی اختیار
چشمْ بسته ، یاس پر پر را تصور می کنم

آسمان ، دورِ سرم گویا سیاهی می رود
تا درِ افتاده بر سر را تصور می کنم

در هجومِ بغض ...