پناهِ غیر مرا، غیرِ بی‌پناهی نیست
به راهِ هرکه نهَم پای، جز تباهی نیست

نبود دست خودم یک نظر شدم عاشق
که عشق در دلِ دلداده دلبخواهی نیست

دلم برای تو پر می‌کشد نفس به نفس
به راهِ کوی تو پایم اگر چه راهی نیست

چه خوب رخت سیاه تو رو سپیدم کرد
که رنگ بهتر و بالاتر از سیاهی نیست

مصیبت تو فرای فراز اعظم...