پرپر از کینه تو لاله دیده ای
داغ یک طفل سه ساله دیده ای

دیده‌ای کنج خرابه نیمه شب
شد کنار آن طبق جانش به لب

در طبق تا رأس بابا را بدید
دیده اش گریان شد و رنگش پرید

در بغل بگرفت نوردیده اش
بوسه می زد بر سر ببریده اش

ناگهان افتاد بلبل از نفس
جان خود را داد در کنج قفس

زین مصیبت عمه شد جان...