ياد خرابه كرده دل من كجاست اشك
بر غربت سه ساله مولا رواست اشك

دردانه‏اى كه باغ و بهار حسين بود
زهرا جمال، صبر و قرار حسين بود

بوى بهشت داشت نفس‌هاى خسته‎اش
گل كرده بود آبله در پاى خسته‎اش

پاى آبله شكسته پر و بال مانده بود
ديگر نفس نداشت ز بس روضه خوانده‎بود

كنج خرابه خواب پدر ديد و گريه كرد
گ...