همین که ضامن آهو شدی ، شد بخت یارِ من
ضمانت کردی و هستی همیشه در کنارِ من

به دوشَت میکشی بارِ گناهم را ببخش آقا
که سنگین میشود هر روز حجم کوله بارِ من

چه میشد زائرت باشم؟ چه میشد زیر ایوانت-
طلا باران شود، روشن شود شب های تارِ من

دگرگون کرده حالم را هوای پنجره فولاد
بخوان دلتنگی ام را از نگاه اشک...