هفتمین شب یادِ تشنگیِ محشر می‌کنم
سختیِ آن روز را امروز باور می‌کنم

گریه‌ام از قبر و تنهایی و وحشت کردن است
تا زمان باقی است پس گریه مکرر می‌کنم

نامه‌ی اعمال من خالی است از صدق و وفا
لاجَرَم این ماه را به روزه‌ها سر می‌کنم

وحشتِ روز قیامت خنده‌هایم را گرفت
هر سحر می‌آیم و این دیده را تر می‌کنم

...