هزاران درد دارم در دلم اما دوائی نیست
تنم رنجور و بیمارم،به حال من شفائی نیست

میان بستر افتادم ز درد پیکری مجروح
برای آنکه برخیزم ز بستر هیچ نائی نیست

کند دیوار وقت راه رفتن بهر من امداد
که جز دیوار خانه بهر امدادم عصائی نیست

کنارم تا سحرگاهان نشیند یار بی یارم
به جز آوای ناله از من و از او صدائی...