هر کجا که اعتبارِ خار بالا می رود
آتش غم از دلِ گلزار بالا می رود

اندک اندک زخم های کهنه سر وا می کند
ارتفاع هیزمِ اشرار بالا می رود

در مدینه نخل بر باغ فدک می گرید و
دود آه میثم تمار بالا می رود

اشک خون از چشم سلمان و اباذر می چکد
پیچک غم از دل عمار بالا می رود

کاش پیغمبر نبیند - نشنود ، کاین...