هر چه آمد به سر من به فدای سر تو
به فدای سر گیسوی علی اصغر تو

خم شدی تا که مرا تنگ در آغوش کشی
قد کشیدم که دگر خم نشود پیکر تو

نذر کردم همه دشت پر از من بشود
تا ببینی شده‌ام مثل علی اکبر تو

غیرتم کشت مرا تا که نبیند چشمم
به تنش رخت اسارت بکند خواهر تو

سینه‌ام تاب ندارد که عمو گریه کن...