هر زمان مُردم نمی خواهم کسی زاری کند
یا عزیری بر سر قبرم عزاداری کند

گریه بر من آن زمان قطعا ندارد بهره ای
پس چرا اشکی کسی از دیدگان جاری کند؟

زندگی در این جهان چون ساعتی خوابیدن است
خوش به حالش هر که در آن فکر بیداری کند

زنگ بیداری بود مرگم برای غافلان
پس سزا باشد که هر کس فکر هشیاری کند

همچنان...