هرتكيه اي كه باقَدَمَت پا گرفته است
بي شك اجازه ازخودِ زهرا گرفته است

ميسوزدازغمت همهٔ تاروپودِ من
باهَرزبانه مِهرِ توبالا گرفته است

عمريست مانده درعطشِ ديدنت دلم
اما گناه، راهِ تماشا گرفته است

دوراز مَسيرِعشقِ توميگرددعاقبت
هركَس كه راهِ عشرت دنياگرفته است

هستي كه هست تشنهٔ عدل وعدالتت
ازظلمِ ...