نیم شب است ای خدا زار و نزار آمدم
چون که خجل بوده ام در شب تار آمدم

این من و باران تو ابرِ بهارانِ تو
تا که بشویی مرا غرقِ غبار آمدم

زآتش عصیان خود اشکِ پریشان خود
سوختنم را ببین همچو شرار آمدم

لایق رأفت نی ام ، در خورِ رحمت نی ام
لطف تو باشد یقین گر به شمار آمدم

بی بر و بارم خدا جز تو ندارم خدا...