نگاه کن که قد و قامتم خمیده شده
بیا که اهل حرم رنگشان پریده شده

به سختی آمداه ام تا حوالی بدنت
تمام بال و پرم بر زمین کشیده شده

برای کشتن اهل خیام کافی هست
همین دو دست که از پیکرت بریده شده

صدای ادرک اخایت به خیمه ها آمد
صدای غربت من در زمین شنیده شده

«عقاب خیمه ی زینب ، بدون بال شدی
تو سرو بودی...