نور جنت می شود لبخند سلطان نجف
آسمان افتاده بر خاک خیابان نجف
از تنور خانه ی زهراست رزق شیعه ها
سفره هامان عشق باران گشته از نان نجف
تا شهید عشق گردم رویِ من در وقت مرگ
کاش برگردد به قبله، سمت ایوان نجف
کربلا خاکش دوایم بوده اما می شوم
جرعه جرعه مست، از خاک بیابان نجف
زیر باران عشق را حس کرده ام ...