نشست روی زمین و بلند شد شاید
که مرهمی به جگر پاره‌ها زند که نشد

کنار فاطمه پنجاه مرتبه اُفتاد
نشست ناله‌ی یا مرتضی زند که نشد

بلند شد که بگوید جواد، جانش رفت
نشست مادرِ خود را صدا زند که نشد

حرارت جگرش دادِ او درآورده
چقدر خواست که داد از جفا زند که نشد

به حجره بود نبیند جواد حالت او
که آخری...