نشسته ام شب جمعه در انتظار براتی
که از کرم بنویسی زیارت عتباتی

کویر تشنهٔ قلبم شود به عشق تو زنده
تویی که زمزم پاک و زلال آب حیاتی

اسیر موج بلاییم و در برابر طوفان
برای خیلِ گرفتارها تو فُلکِ نجاتی

کم است هر چه بریزم به پایت اشک روان را
غمی فراتر از اینکه تو کُشتهٔ عبراتی ؟

سرت به نیزه سپردی ک...