می کشانم سوی درگاه تو جان خسته را
می گشایم بر عطایت چشم های بسته را

میزنم پر باکبوتر ها به دور گنبدت
میکنم راهی به صحنت این دل بشکسته را

می چکد از گوشه ی چشمم دمادم اشک شوق
تا که می بینم رواق و گنبد و گلدسته را

در میان سیل زوار تو همچون قطره ای
رنگ می بازم که گیرم رنگ یک دلبسته را

حرف هایم باتو ...