من از کودکی گفته ام یا رضا
گذشته همه عمر من با رضا
رضا هشتمین آسمان من است
بلند اخترِ کهکشان من است
دلم جز رضای رضا را نخواست
به غیر از ولای رضا را نخواست
من آهویم و در پی ضامنم
به صحن نو و کُهنه اش ساکنم
من از مهر آن نور آکنده ام
به درگاه لطفش پناهنده ام
ندیدم به عالَم به غیر از رضا
که سلطان رفاقت ...