میگرید- ارض و سما به نالة یاابتا
مهدی شد – زداغ تو به سامرا صاحب عزا
زند صدا جوانی ای پدر
چرا شدی توراهی سفر
ببین غریب بن غریبم و..
به اشک دیده ام نما نظر

توئی غریب سامرا – واویلا یاابتا

لبهایت تکان خورَد بی پیش چشم همسرت
ولی کسی – چوب نزد به این لبِ مطهرت
ندارد این دل تو اضطراب
نرفته ای به مجلس ...