میان عرش و زمین این چنین طنین افتاد
« بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد »

نه روی خار زمین پیکرش به خون غلتید
به روی خاک ستم روی نازنین افتاد

ز صدر زین ، چه بگویم که با رخ گلگون
به موجی از یم خون خاتم و نگین افتاد

ندارد او بجز از تیغ قاتلش یاری
به قتلگاه بلایی که بی معین افتاد

بریخت خون جبین اش به...