میان باید و شاید، همیشه درگیر است
کسی که پایِ دلش در حصارِ زنجیر است

نخورده غصه‎ی روزی، گدایِ این خانه
که لطفِ صاحبِ خانه، بدون تاخیر است

نبرده رنج، چه گنجی به ما عطا کردند
که عاشقِ تو شدن، بهترین تقدیر است

به دل وصال تو را وعده داده‎ام هر دم
ظهورت آرزوی هر جوان و هر پیر است

زبان ز شرحِ فراقِ تو...