من کیستم گدای گدایان این درم
گر پا نهم به جای دگر خاک بر سرم

روزی اگر بناست از این در جدا شوم
از هم جدا شوند سر و جان و پیکرم

محتاج دام و شیفته ی دانه ی توام
هر چند در حریم تو کم از کبوترم

زوار عارفند به حقّ تو یا رضا
ای وای من که از همه بی معرفت ترم

بر پادشاهی دو جهان ناز می کنم
از آن خوشم که ب...