من پاره ای از پیکر عرش خدایم
من کعبه اهل ولایم، کربلایم

خاکم ولی آغشته با خون حسینم
تا صبح روز حشر، مدیون حسینم

از روز اول خون آدم ریخت در من
دریای اشک از چشم عالم ریخت در من

از قلب من باب بلاها گشت مفتوح
می خواست در من غرق گردد کشتی نوح

در من خلیل الله پایش خورد بر سنگ
از خون پاکش این زمین را ک...