مقتل کُشنده بود، ولی روضه خوان نمُرد
هر چند گریه کرد، ولی آسمان نمُرد

دیدم کتیبه سوخت، عَلم خم شد از غمش
با روضه ی حسین، زبان در دهان نمُرد

گفتند، تشنه بود و گرسنه؛ ولی کسی
با نذریِ حسینیه بی آب و نان نمُرد

موی زمان هم از غم اکبر سپید شد
اما برای روضه ی او یک جوان نمُرد

اَلشّمرُ جالِسٌ ؛ سرِ ...