مسلم شهید شد وَ تو خواندی حمیده را
مرهم نهادی آن جگر داغ‌دیده را...

با واژه‌های سبز تسلّا و دست مهر
ساحل شدی نگاه به طوفان رسیده را

اینک تو می‌روی و من اما یتیم‌تر...
باید چگونه آن سر در خون تپیده را...

فردا کسی به دختر تو رحم می‌کند؟
آرام می‌کنند مصیبت کشیده را؟...

بگذار قدری اشک بر...