مستمندیم ، نگاهِ کرمت ما را بس
از فراوانیِ جودِ تو کمت ما را بس

نسلِ اشکیم و بدهکارِ دعای زهرا
شادمانیم ، غمِ مُحترمت ما را بس

سر به پای تو نهادیم و سرافراز شدیم
قدمی نِه ، که غبار قدمت ما را بس

عزّتِ نامِ تو ما را سر پا داشت حسین
که همین نوحه ی جانسوزُ دمت ما را بس

میزبان فاطمه باشد چه نیاز...