خدا نکنه کسی تو غربت غریب باشه
اسیر باشه بی یاور و بی حبیب باشه
طبیب ما تو درد و رنج بی طبیب باشه

یه عمریه کنج زندون بلاست
تو آسمونا براش عزا به پاست
لب تشنه بود لحظه های آخرش
سامرا امشب شبیه کربلاست

نیمه جونه ناتوونه خون به جگر شده بمیرم
بی امونه قدکمونه بی بال و پر شده بمیرم

آه از غم غریبی......

خدانکنه مردی بشه بی کس و تنها
که میمیره یه گوشه ای بی سر و صدا
گریزش شد روضه مادر تو کوچه ها

(مادر ما رو چه بی هوا زدن
یه عده ای از نامردما زدن
زندان کجا و کوچه تنگ کجا
مادر بمیرم تو رو چرا زدن)

غصه داره بی شماره انگار داره الان میبینه
جون نداره بی قراره شد قاتلش امشب مدینه

آه از غم غریبی....

خدا نکنه قصه گودال بشه تکرار
نمیگیرن اینجا دیگه دورش و اشرار
نمی بینه پیکرش از نیزه ها آزار

لحظه آخر نور چشاش رسید
جسارت به اهل بیتشو ندید
پیرهن از پیکرش غارت نشد
روضه میخونه و میشه شهید

آه از این غم همه با هم ریختن سرش تا رفته از حال
واسه درهم شده درهم شد پیکرش زخمی و پامال

آه از غم غریبی....

شاعر و نغمه پرداز:
محمدرضا رازقی پور