ماه، گرم همزبانی با یتیمی دیرجوش
سرو، آن سروی که دارد بار خرما روی دوش

گوهر، آن گوهر که از شوق ظهور روی او
رودها از روز اول گشته‌اند آئینه پوش

نام او را می‌برم، نامی که بعد از بردنش
می‌شود شیرین دهانِ میثم خرمافروش

بند بند من گدای مدحت آن شاه شد
کاسه پیش آورده چشم و مشت وا کرده‌ست گوش
...