علقمه صحنه ی خون دل و زخم جگر است
خیز عباس که قلبم زغمت شعله ور است

ناکسان ازغم بی دستی تو دست زنند
من هم از داغ تو دستم به سر و بر کمر است

ذکر اطفال به خیمه شده ای وای رباب
ازعطش کودک ششماهه چنان محتضر است

تیر از جسم حسن گر چه کشیدم اما
تیر از چشم درآوردن تو سخت تر است

مثل قاسم شده ...