عرفه آمده وغرق گناهم ،چه کنم
اثری گر نکند شعله ی آهم ،چه کنم

وسعت بی کسیم را چه کسی می داند
بی پناهم ندهی گر که پناهم ،چه کنم

ای طبیب دل بیمار، دوایی بفرست
با چنین درد وغم و حال تباهم ،چه کنم

فرصتی نیست در این عمر ندانم چه شود
پرسشی مانده برایم ،که الهم ،چه کنم

تا به کی شرم گنه شعله به جانم بزند...