طلوعی نیست تا دلخوش به فرداها کنم خود را
چراغی نیست تا راحت از این سرما کنم خود را

تمام بندِ انگشتانِ دستم یخ زد از دوری
توانی در نفس هایم نمانده، ها کنم خود را

من آن بیدم که مجنون‌بودنم را جار خواهم زد
چگونه در نگاه این و آن حاشا کنم خود را

به جرم سوختن از داغِ تو، پروانه طَردَم کرد
دل...