بيا كه آتش خيمه هنوز شعله ور است
بيا كه شام غريبان، هنوز بي سحر است

بيا كه زينب و هشتاد و چار غمديده
اسير در دل صحرا هنوز دربدر است

هنوز ميچكد از تيغ، خون تازه، بيا
كه در برابر زينب به نوك نيزه سر است

هنوز دست رباب از تكان نيوفتاده
به ياد طفل خيالي هنوز نوحه گر است

بيا عزيز دلم، يوسف...