صدا زدیم که شاید صدایمان بکُند
عنایتی به دلِ بی نوایمان بکُند

نگاهِ ما همه بر آن نگاهِ نافذ اوست
که تا ببیند و حاجت روایمان بکُند

نشسته بر دلِ ما غصه ی نبودن او
چه می شود که از این غم جدایمان بکُند

از این تسلسلِ محدود و جاده ی مسدود
کجاست بال و پری که رهایمان بکُند

در انتظارِ وصالیم و زخمی از هج...