شیرینه چون عسل
اسمت یا مجتبی
مرحمت میکنی
بی منت بر گدا

خوان کرمت پاینده
نور ره تو تابنده
دستای کریمت بوده
بر ما ضعفا بخشنده

بگم‌ از مردی تو که غذاتو
با جزامیه تو کوچه میخوردی
دو سه مرتبه اموالتو آقا
به فقیر در خونه سپردی

بند دوم:

صلح تو برتر از
جلوه ی صد قیام
داره با صلح تو
دین ما هم دوام

خُل...